I am deeply disappointed at former President Aquino's apology to deposed President Estrada for her participation in ousting him in 2001. While it is true that his ouster led to the takeover of a more ambitious, greedy and ruthless person, deposed President Estrada completely deserved what he got.
We Filipinos should not forget that Estrada also had and still has to answer for many scandals such as the PSE manipulation which brought it to the verge of collapse, the murder of Dacer and Corbito, the Jose Velarde account, etc. Besides, he was actually found guilty of plunder by our court.
We should never be sorry for standing up for truth. We should never regret doing the right thing.
Tuesday, December 23, 2008
Sunday, November 30, 2008
Bonifacio Day
The day when a people learn to honor their heroes is the day they decide to be free.
For me Andres Bonifacio is a true national hero and we Filipinos should understand and learn more of what he sacrificed for our country.
For me Andres Bonifacio is a true national hero and we Filipinos should understand and learn more of what he sacrificed for our country.
Tuesday, November 4, 2008
IPO Registration Problem
Kanina nakatanggap ako ng registered mail mula sa IPO tungkol sa pangalan na "Pakatas" na pinaregister ko. Hindi raw maaring i-register ito dahil may mga nakarehistro daw na pangalan na malapit dito at maaring maging sanhi ng kalituhan.
Kailangan sagutin ang sulat na ito, pero bago ko gawin ito, siguro ay hihingi ako ng tulong sa Philippine Coffee Board at sa mga kakilala kong abogado sa UP Law Center.
Kailangan sagutin ang sulat na ito, pero bago ko gawin ito, siguro ay hihingi ako ng tulong sa Philippine Coffee Board at sa mga kakilala kong abogado sa UP Law Center.
Sunday, October 19, 2008
Re think sa takbo ng blog
Napansin ko marami rami na rin pala ako nailalagay sa blog ko, pero wala talaga katorya torya. Baliw lang ang magtitiyagang bumasa nito. Siguro kailangan ko i define at i refine ang purpose ko sa pag gawa ng blog na ito.
Unti unti gagawin ko ito. Hindi na siguro ako magsisimula ng bagong blog, pero babalikan ko na lang ang mga naunang entries ko at tatanggalin o babaguhin ang kailangang baguhin.
Unti unti gagawin ko ito. Hindi na siguro ako magsisimula ng bagong blog, pero babalikan ko na lang ang mga naunang entries ko at tatanggalin o babaguhin ang kailangang baguhin.
Saturday, October 18, 2008
Ang dalawang klase ng tao
Parang sa accounting, may dalawang klase ng tao:
May mga taong nakakadagdag sa kanyang kapaligiran - ito ang mga taong produktibo, malikhain, matulungin sa ibang tao na galing sa sarili niyang bulsa ang ipinangtutulong.
May mga tao din naman na nakakabawas sa kanilang kapaligiran. Ito ang mga taong laging nag-iisip kung ano ang makukuha nila sa kanilang paligid, kung paano makakalamang at kung tumulong man ay sa iba pa kinuha ang kanilang ipinangtulong.
Siguro kung mas maraming unang klase ng tao, mas mayaman at higit na magiging maganda ang bansa.
May mga taong nakakadagdag sa kanyang kapaligiran - ito ang mga taong produktibo, malikhain, matulungin sa ibang tao na galing sa sarili niyang bulsa ang ipinangtutulong.
May mga tao din naman na nakakabawas sa kanilang kapaligiran. Ito ang mga taong laging nag-iisip kung ano ang makukuha nila sa kanilang paligid, kung paano makakalamang at kung tumulong man ay sa iba pa kinuha ang kanilang ipinangtulong.
Siguro kung mas maraming unang klase ng tao, mas mayaman at higit na magiging maganda ang bansa.
Monday, October 6, 2008
Antay ng antay
Nitong mga nakaraang linggo, wala na akong ginawa kundi mag-antay.
Unang una na sa inaantay ko ay ang pagtatapos ng semestre sa UP. Usapan kasi namin ni Prof M at M na patatapusin muna ang sem bago puspusang harapin ang pagdevelop ng pakatas. Kung sabagay, dalawang araw na lang ay tapos na ito. Sana pagkatapos nito ay madali lamang sila makagawa ng prototype at magawa namin kung ano man ang kailangang paperwork at red tape para maging opisyal ang tulong na ibibigay nila sa akin.
Isa pa ring inaantay ko ay ang pagformulate na namin ng Smile. Hindi ko inaasahan na medyo matagal din pala ang magiging pagkalap ng mga chemicals na gagamitin dito. Na delay na kami ng husto sa ginawa naming work plan. Pero kanina ay dinala ko na ang huling chemical na kailangan namin at sana ay may magawa na si Dean SBP at Kevin.
Sa ngayon, pinag iisipan ko na kung ano ang pinakamagaling na gawin sakaling maging maganda nga ang resulta nito. Isa sa mga naiisip ko ay ilapit ito sa ibang mga negosyante at papondohan ang commercialization nito. Pero siguro, saka ko na pag iisipan ng husto ito kapag may nagawa ng produkto. Pansamantala, lagi lang mag SMILE.
Unang una na sa inaantay ko ay ang pagtatapos ng semestre sa UP. Usapan kasi namin ni Prof M at M na patatapusin muna ang sem bago puspusang harapin ang pagdevelop ng pakatas. Kung sabagay, dalawang araw na lang ay tapos na ito. Sana pagkatapos nito ay madali lamang sila makagawa ng prototype at magawa namin kung ano man ang kailangang paperwork at red tape para maging opisyal ang tulong na ibibigay nila sa akin.
Isa pa ring inaantay ko ay ang pagformulate na namin ng Smile. Hindi ko inaasahan na medyo matagal din pala ang magiging pagkalap ng mga chemicals na gagamitin dito. Na delay na kami ng husto sa ginawa naming work plan. Pero kanina ay dinala ko na ang huling chemical na kailangan namin at sana ay may magawa na si Dean SBP at Kevin.
Sa ngayon, pinag iisipan ko na kung ano ang pinakamagaling na gawin sakaling maging maganda nga ang resulta nito. Isa sa mga naiisip ko ay ilapit ito sa ibang mga negosyante at papondohan ang commercialization nito. Pero siguro, saka ko na pag iisipan ng husto ito kapag may nagawa ng produkto. Pansamantala, lagi lang mag SMILE.
Friday, September 26, 2008
Progress on Project Smile
Kanina nagpunta ako sa Chemline sa Tandang Sora para i-pick up ang mga chemicals na gagamitin sa aming ginagawa. Hindi ko nakuha lahat dahil sa isang linggo pa raw darating yong dalawa pang chemicals.
Matapos kong magpunta ng Chemline, nagtuloy na ako sa UP College of Pharmacy para ihatid ang mga chemicals. Doon ay nasalubong ko si Dr. M at ibinigay ko sa kanya yong pambayad sa RA at faculty consultant na nakasaad sa moa namin. Dapat ay P12K ito pero may naipa-unang bigay na akong P3K sa RA kaya P9K na lang ang iniwan ko.
Dahil kulang pa ang mga chemicals, hindi ko na muna kinausap ng matagal si K. Sa isang linggo ay darating pa ang Tanglad oil na inorder nya mula sa Manila Herbal at sana ay makumpleto na ang mga kailangan nyang chemicals para makapag simula na syang magformulate nito.
Tungkol naman sa pakatas, nag-aantay pa ako ng communication mula sa UP College of Fine Arts.
Matapos kong magpunta ng Chemline, nagtuloy na ako sa UP College of Pharmacy para ihatid ang mga chemicals. Doon ay nasalubong ko si Dr. M at ibinigay ko sa kanya yong pambayad sa RA at faculty consultant na nakasaad sa moa namin. Dapat ay P12K ito pero may naipa-unang bigay na akong P3K sa RA kaya P9K na lang ang iniwan ko.
Dahil kulang pa ang mga chemicals, hindi ko na muna kinausap ng matagal si K. Sa isang linggo ay darating pa ang Tanglad oil na inorder nya mula sa Manila Herbal at sana ay makumpleto na ang mga kailangan nyang chemicals para makapag simula na syang magformulate nito.
Tungkol naman sa pakatas, nag-aantay pa ako ng communication mula sa UP College of Fine Arts.
Friday, September 12, 2008
Pakatas meeting
Ok ang araw ko ngayon, marami akong nagawa. Pero ang pinakamahalaga dito ay yong meeting ko sa head ng College of Fine Arts/industrial design department tungkol sa naiisip kong panggawa ng kape.
Kasama sa meeting namin bukod kay Prof MR ay dalawa pang teacher sa Industrial Design. Mukhang kumbinsido nga sila sa ideya ko at pinayuhan pa nila ako na ipa patent ko na ito. Nabanggit pa nila na kapag nagkataon, hindi pa rin nga ligtas sa nakaw ito kahit na mismo mula sa mga taga IPO. Pinayuhan din ako ni Prof Mel na yong iba, ang ginagawa ay nag se self mail sila ng kanilang idea para may petsa kung kailan ito nagawa. Mas matipid siguro ito sa pagpapatent.
Gusto ko sana, kung magiging maganda ang prototype ng pakatas, mapakinabangan din ito ng UP na kung saan din ako nagtapos. Ngayon lang ako nakabalik dito pagkatapos ng matagal na panahon at natutuwa ako na maayos at maganda pa rin ito.
Ang medyo bitin lang ako sa meeting namin kanina ay yong mga target date na kung kailan kami pwedeng mag usap ulit. Pero napagkasunduan namin na gagawa muna sila ng design studies at ipa aalam nila sa akin kapag meron na nito para masang ayunan ko. Kaya lang gusto sana nila na tapusin muna ang semester at paggawa ng grades ng mga estudyante. kung sakali, baka october na daw nila maasikaso ang napag usapan namin. Ang tagal pa noon para sa akin. Isang buwan lang ako halos naka tunganga at mag aantay sa kanila. Pero syempre kinikilala ko yong priority nila bilang guro.
Mag follow up na lang siguro ako muna sa e mail. Saka na mga litrato pag may nagawa na.
Sa ibang bagay naman, si Matt may ipinadala sa akin na link tungkol sa all purpose access card visa para sa France. Na excite ako dito pero kailangan maka isip ng magandang dahilan at gagawin kung bakit ko kailangan pumunta at magtrabaho sa France.
Pauwi na ako sana matapos ang meeting namin sa UP pero naiwan ng driver yong susi sa van na sinasakyan ko. Nag antay pa tuloy kami na madala sa amin ang duplicate na susi. Pero ok lang, nagkaroon ako ng pagkakataon na maka usap ulit si Philip na old friend na nagtuturo din sa college.
Kasama sa meeting namin bukod kay Prof MR ay dalawa pang teacher sa Industrial Design. Mukhang kumbinsido nga sila sa ideya ko at pinayuhan pa nila ako na ipa patent ko na ito. Nabanggit pa nila na kapag nagkataon, hindi pa rin nga ligtas sa nakaw ito kahit na mismo mula sa mga taga IPO. Pinayuhan din ako ni Prof Mel na yong iba, ang ginagawa ay nag se self mail sila ng kanilang idea para may petsa kung kailan ito nagawa. Mas matipid siguro ito sa pagpapatent.
Gusto ko sana, kung magiging maganda ang prototype ng pakatas, mapakinabangan din ito ng UP na kung saan din ako nagtapos. Ngayon lang ako nakabalik dito pagkatapos ng matagal na panahon at natutuwa ako na maayos at maganda pa rin ito.
Ang medyo bitin lang ako sa meeting namin kanina ay yong mga target date na kung kailan kami pwedeng mag usap ulit. Pero napagkasunduan namin na gagawa muna sila ng design studies at ipa aalam nila sa akin kapag meron na nito para masang ayunan ko. Kaya lang gusto sana nila na tapusin muna ang semester at paggawa ng grades ng mga estudyante. kung sakali, baka october na daw nila maasikaso ang napag usapan namin. Ang tagal pa noon para sa akin. Isang buwan lang ako halos naka tunganga at mag aantay sa kanila. Pero syempre kinikilala ko yong priority nila bilang guro.
Mag follow up na lang siguro ako muna sa e mail. Saka na mga litrato pag may nagawa na.
Sa ibang bagay naman, si Matt may ipinadala sa akin na link tungkol sa all purpose access card visa para sa France. Na excite ako dito pero kailangan maka isip ng magandang dahilan at gagawin kung bakit ko kailangan pumunta at magtrabaho sa France.
Pauwi na ako sana matapos ang meeting namin sa UP pero naiwan ng driver yong susi sa van na sinasakyan ko. Nag antay pa tuloy kami na madala sa amin ang duplicate na susi. Pero ok lang, nagkaroon ako ng pagkakataon na maka usap ulit si Philip na old friend na nagtuturo din sa college.
Wednesday, September 10, 2008
sept 10 entry
may posibilidad na sa up college of fine arts na lang ako makipag collaborate sa proyekto kong pakatas. sumagot na sa e mail ko si Prof MR at interesado nga raw sya sa ideya ko.
walang nagawang prototype yong kausap ko na metal fabricator kaya sabi cancel na lang ang ginagawa namin. tutal may kamahalan nga ang presyo niya. pero nagpasalamat pa rin naman ako sa kanya.
paalis dapat ako ngayon para bilhin yong mga kailangan ni KL sa proyekto namin. kaya lang ang lakas ng ulan. Baka sa byernes na ako matuloy.
walang nagawang prototype yong kausap ko na metal fabricator kaya sabi cancel na lang ang ginagawa namin. tutal may kamahalan nga ang presyo niya. pero nagpasalamat pa rin naman ako sa kanya.
paalis dapat ako ngayon para bilhin yong mga kailangan ni KL sa proyekto namin. kaya lang ang lakas ng ulan. Baka sa byernes na ako matuloy.
Thursday, September 4, 2008
Smile atbp
Kanina nakatanggap ako ng text kay KL na pinapa alam sa akin na may mga kemikals na syang na i source para sa ginagawa naming bagay na tatawagin kong “SMILE”. Aabutin daw halos ng P40K ang lahat lahat ng kemikals kaya medyo nagulat ako. Akala ko kasi, dahil mga common chemicals lang ang gagamitin naming main ingredients, mga kalahati lang ng na quote nya ang kailangang ilabas. Kinakabahan tuloy ako na baka lumampas ako sa budget. Sana kung umabot man kami ng ganitong gastos, makagawa agad kami ng magandang formula para hindi na lumaki pa lalo ang gastos.
Ngayon pa lang, nag-iisip na ako ng mga posibleng angel investor ng proyektong ito. Malaki ang tiwala ko na magtatagumpay ang proyektong ito at makakapaghatid sa amin ito ng sobra sobrang financial security.
Sa ibang bagay: Pangalawang araw ko lang ito ng pagtigil sa pag inom ng gamot na Nexium pero hindi ko na yata na bumitaw dito. Nagbalik ulit ang dating sakit ng tiyan ko kahit na uminom ako ng isa namang gamot na pangiwas sa Nexium.
Nagka usap kami ni Bro T nang dumaan siya dito para ipa ayos ang litrato na ilalagay niya sa key chain at bracelet na gawa niya. Nabanggit ko sa kanya ang pag aalangan ko sa naka usap kong pinagagawa ko ng prototype ng pakatas kaya lang ang sabi lang niya sa akin, talagang hindi maiiwasang nakawin ang isang magandang idea lalu na kung ito ay pagkakakitaan. Ang hirap talaga mag alaga ng IP pero sa isang banda, handa na rin ako dito. Isa pa, hindi rin naman ako sigurado kung kakagatin talaga ito ng mga tao. Siguro dapat ko na lang paghandaan na makuntento na sabihing ako ang nagpa uso ng “pakatas”.
Ngayon pa lang, nag-iisip na ako ng mga posibleng angel investor ng proyektong ito. Malaki ang tiwala ko na magtatagumpay ang proyektong ito at makakapaghatid sa amin ito ng sobra sobrang financial security.
Sa ibang bagay: Pangalawang araw ko lang ito ng pagtigil sa pag inom ng gamot na Nexium pero hindi ko na yata na bumitaw dito. Nagbalik ulit ang dating sakit ng tiyan ko kahit na uminom ako ng isa namang gamot na pangiwas sa Nexium.
Nagka usap kami ni Bro T nang dumaan siya dito para ipa ayos ang litrato na ilalagay niya sa key chain at bracelet na gawa niya. Nabanggit ko sa kanya ang pag aalangan ko sa naka usap kong pinagagawa ko ng prototype ng pakatas kaya lang ang sabi lang niya sa akin, talagang hindi maiiwasang nakawin ang isang magandang idea lalu na kung ito ay pagkakakitaan. Ang hirap talaga mag alaga ng IP pero sa isang banda, handa na rin ako dito. Isa pa, hindi rin naman ako sigurado kung kakagatin talaga ito ng mga tao. Siguro dapat ko na lang paghandaan na makuntento na sabihing ako ang nagpa uso ng “pakatas”.
Subscribe to:
Posts (Atom)
