Totoong magulo ang sitwasyon sa politika ng pilipinas ngayon. Kung anu ano ang mga haka haka ng maraming tao kung bakit nagkakaganito.
Pero kung ako ang tatanungin, simple lang naman talaga yan e. Merong mga tao na nagagawang i angat ang sarili nila sa saklaw ng batas at nagagawa ang anumang gusto nila kahit labag ito sa batas. Pwede silang pumatay kung gusto nila, nakakapagnakaw din sila ng walang preno para busugin ang walang kabusugan nilang kasakiman.
Hanggang hindi nagagawa ng taumbayan na maipailalim ang mga taong ito sa batas, wala talagang mangyayari sa atin. Ang Pilipinas ay mananatili lamang na bayan ng kahirapan dahil ito ay bayang pinagnanakawan.
Friday, February 13, 2009
Wednesday, February 4, 2009
Latest on the Pakatas
Kanina nakipag meeting ako sa Department Head ng Viscom sa UP College of Fine Arts Diliman na si Prof MiR. Pinag usapan namin yong option ko sa pakatas na halos limang buwan na pero parang walang nangyayari at nag lapse na pati ang deadline namin na katapusan ng Enero ng taong ito.
Sa loob lang ng limang buwan na pag aantay ko, ang nakita ko lang ay ang prototype na gawa ni Prof MeS. Yari ito sa kawayan at napaka raw ng itsura nito. Gumagana naman siya in the sense na pwede ka nga gumawa ng drip coffee dito pero mas naging mahalaga ito sa akin sa pagpapakita na hindi yata pwede gamitin ang kawayan sa pakatas.Una may kalakihan sya at hindi madaling itago. Madali syang mamantsahan ng kape. Aesthetically challenged na nga, lalo pang papangit dahil sa mantsa. Baka tubuan din sya ng amag at yong kape ay maglasang kawayan. Ang ambisyon ko pa naman sana sa pakatas ay makilala ito sa magandang praktikal na disenyo na katanggap tanggap sa IKEA at mga tanyag na tindahan ng housewares. Kaya lang ang prototype na ito ay parang isang high school project lang ang dating.
Sa aking paniniwala, mas higit pa dito ang kakayanan at pwedeng asahan sa UP Fine Arts Industrial Design Department.
Yong isa namang inaasahan kong prototype na gawa sa metal ay hindi na lumitaw.
Pagpunta ko sa meeting, balak ko na sana magpull out. Kaya lang nag suggest si Prof MiR na ilalapit nya ito sa isang org ng Industrial Design Students. Pumayag ako dahil gusto ko talaga magawa ito na kasama ang UP. Kahit na parang iba ang assumption at expectation ko nang una.
Kaya lang pag alis ko sa meeting saka ko lang naisip na baka hindi pa rin katanggap tanggap ang kalalabasan kung mga estudyante ang gagawa nito. May komitment akong amount na ibibigay sa department kapag natapos ang pakatas. Kaya lang paano kung pangit at hindi pwedeng ma i market ang mga gagawin nila? e di para lang akong nagpagisa sa sarili kong mantika.
Sa loob lang ng limang buwan na pag aantay ko, ang nakita ko lang ay ang prototype na gawa ni Prof MeS. Yari ito sa kawayan at napaka raw ng itsura nito. Gumagana naman siya in the sense na pwede ka nga gumawa ng drip coffee dito pero mas naging mahalaga ito sa akin sa pagpapakita na hindi yata pwede gamitin ang kawayan sa pakatas.Una may kalakihan sya at hindi madaling itago. Madali syang mamantsahan ng kape. Aesthetically challenged na nga, lalo pang papangit dahil sa mantsa. Baka tubuan din sya ng amag at yong kape ay maglasang kawayan. Ang ambisyon ko pa naman sana sa pakatas ay makilala ito sa magandang praktikal na disenyo na katanggap tanggap sa IKEA at mga tanyag na tindahan ng housewares. Kaya lang ang prototype na ito ay parang isang high school project lang ang dating.
Sa aking paniniwala, mas higit pa dito ang kakayanan at pwedeng asahan sa UP Fine Arts Industrial Design Department.
Yong isa namang inaasahan kong prototype na gawa sa metal ay hindi na lumitaw.
Pagpunta ko sa meeting, balak ko na sana magpull out. Kaya lang nag suggest si Prof MiR na ilalapit nya ito sa isang org ng Industrial Design Students. Pumayag ako dahil gusto ko talaga magawa ito na kasama ang UP. Kahit na parang iba ang assumption at expectation ko nang una.
Kaya lang pag alis ko sa meeting saka ko lang naisip na baka hindi pa rin katanggap tanggap ang kalalabasan kung mga estudyante ang gagawa nito. May komitment akong amount na ibibigay sa department kapag natapos ang pakatas. Kaya lang paano kung pangit at hindi pwedeng ma i market ang mga gagawin nila? e di para lang akong nagpagisa sa sarili kong mantika.
Sunday, February 1, 2009
Ang depression
Hindi ako maka isip, hindi ako makakilos, masakit ang dibdib ko. Alam ko depressed ako. Ang hirap ng ganitong katayuan, pero ang hirap ipaliwanag sa ibang mga tao.
May mga bagay na dapat akong gawin tulad halimbawa ng pag-asikaso kung ano ang dapat gawin sa hindi matapos tapos na project na Pakatas pero hindi ko alam kung ano ang pinakamabuting gawin dito.
Balak ko humingi ng huling meeting department head ng UP CFA na siyang unang kinausap ko tungkol sa ideya ko. Kung hanggang ngayon ay wala pang nagagawang katanggap tanggap na modelo ang mga propesor na kasama sa project na ito, siguro ay wala akong magagawa kundi tapusin na ang usapan namin at humanap na lang ng ibang pwedeng tumapos nito ng maayos. Sayang nga lang dahil gusto ko sana matapos ko ito na kasama ko ang mga taga UP din dahil gusto ko rin sana makinabang ang alma mater ko sakali mang may pakinabang nga na dulot ito.
May mga bagay na dapat akong gawin tulad halimbawa ng pag-asikaso kung ano ang dapat gawin sa hindi matapos tapos na project na Pakatas pero hindi ko alam kung ano ang pinakamabuting gawin dito.
Balak ko humingi ng huling meeting department head ng UP CFA na siyang unang kinausap ko tungkol sa ideya ko. Kung hanggang ngayon ay wala pang nagagawang katanggap tanggap na modelo ang mga propesor na kasama sa project na ito, siguro ay wala akong magagawa kundi tapusin na ang usapan namin at humanap na lang ng ibang pwedeng tumapos nito ng maayos. Sayang nga lang dahil gusto ko sana matapos ko ito na kasama ko ang mga taga UP din dahil gusto ko rin sana makinabang ang alma mater ko sakali mang may pakinabang nga na dulot ito.
Thursday, January 29, 2009
origami and the art of people power
I happened to buy a book on origami airplanes the other day. At under one hundred bucks for the book it was cheap. But the catch is that it is in Japanese. The saving grace of the book though is that it has nice and clear illustrations so the directions for making the various airplanes are easy to follow.
I have this book project in mind which I would like to name "Origami and the Art of People Power". From this title obviously I will try to tie up origami with people power. I have an idea of how to go about this but although I have been thinking about it for a long time now, I still have not concretized anything yet.
I have this book project in mind which I would like to name "Origami and the Art of People Power". From this title obviously I will try to tie up origami with people power. I have an idea of how to go about this but although I have been thinking about it for a long time now, I still have not concretized anything yet.
Tuesday, December 23, 2008
Former PCCA apology to Estrada
I am deeply disappointed at former President Aquino's apology to deposed President Estrada for her participation in ousting him in 2001. While it is true that his ouster led to the takeover of a more ambitious, greedy and ruthless person, deposed President Estrada completely deserved what he got.
We Filipinos should not forget that Estrada also had and still has to answer for many scandals such as the PSE manipulation which brought it to the verge of collapse, the murder of Dacer and Corbito, the Jose Velarde account, etc. Besides, he was actually found guilty of plunder by our court.
We should never be sorry for standing up for truth. We should never regret doing the right thing.
We Filipinos should not forget that Estrada also had and still has to answer for many scandals such as the PSE manipulation which brought it to the verge of collapse, the murder of Dacer and Corbito, the Jose Velarde account, etc. Besides, he was actually found guilty of plunder by our court.
We should never be sorry for standing up for truth. We should never regret doing the right thing.
Sunday, November 30, 2008
Bonifacio Day
The day when a people learn to honor their heroes is the day they decide to be free.
For me Andres Bonifacio is a true national hero and we Filipinos should understand and learn more of what he sacrificed for our country.
For me Andres Bonifacio is a true national hero and we Filipinos should understand and learn more of what he sacrificed for our country.
Tuesday, November 4, 2008
IPO Registration Problem
Kanina nakatanggap ako ng registered mail mula sa IPO tungkol sa pangalan na "Pakatas" na pinaregister ko. Hindi raw maaring i-register ito dahil may mga nakarehistro daw na pangalan na malapit dito at maaring maging sanhi ng kalituhan.
Kailangan sagutin ang sulat na ito, pero bago ko gawin ito, siguro ay hihingi ako ng tulong sa Philippine Coffee Board at sa mga kakilala kong abogado sa UP Law Center.
Kailangan sagutin ang sulat na ito, pero bago ko gawin ito, siguro ay hihingi ako ng tulong sa Philippine Coffee Board at sa mga kakilala kong abogado sa UP Law Center.
Sunday, October 19, 2008
Re think sa takbo ng blog
Napansin ko marami rami na rin pala ako nailalagay sa blog ko, pero wala talaga katorya torya. Baliw lang ang magtitiyagang bumasa nito. Siguro kailangan ko i define at i refine ang purpose ko sa pag gawa ng blog na ito.
Unti unti gagawin ko ito. Hindi na siguro ako magsisimula ng bagong blog, pero babalikan ko na lang ang mga naunang entries ko at tatanggalin o babaguhin ang kailangang baguhin.
Unti unti gagawin ko ito. Hindi na siguro ako magsisimula ng bagong blog, pero babalikan ko na lang ang mga naunang entries ko at tatanggalin o babaguhin ang kailangang baguhin.
Saturday, October 18, 2008
Ang dalawang klase ng tao
Parang sa accounting, may dalawang klase ng tao:
May mga taong nakakadagdag sa kanyang kapaligiran - ito ang mga taong produktibo, malikhain, matulungin sa ibang tao na galing sa sarili niyang bulsa ang ipinangtutulong.
May mga tao din naman na nakakabawas sa kanilang kapaligiran. Ito ang mga taong laging nag-iisip kung ano ang makukuha nila sa kanilang paligid, kung paano makakalamang at kung tumulong man ay sa iba pa kinuha ang kanilang ipinangtulong.
Siguro kung mas maraming unang klase ng tao, mas mayaman at higit na magiging maganda ang bansa.
May mga taong nakakadagdag sa kanyang kapaligiran - ito ang mga taong produktibo, malikhain, matulungin sa ibang tao na galing sa sarili niyang bulsa ang ipinangtutulong.
May mga tao din naman na nakakabawas sa kanilang kapaligiran. Ito ang mga taong laging nag-iisip kung ano ang makukuha nila sa kanilang paligid, kung paano makakalamang at kung tumulong man ay sa iba pa kinuha ang kanilang ipinangtulong.
Siguro kung mas maraming unang klase ng tao, mas mayaman at higit na magiging maganda ang bansa.
Monday, October 6, 2008
Antay ng antay
Nitong mga nakaraang linggo, wala na akong ginawa kundi mag-antay.
Unang una na sa inaantay ko ay ang pagtatapos ng semestre sa UP. Usapan kasi namin ni Prof M at M na patatapusin muna ang sem bago puspusang harapin ang pagdevelop ng pakatas. Kung sabagay, dalawang araw na lang ay tapos na ito. Sana pagkatapos nito ay madali lamang sila makagawa ng prototype at magawa namin kung ano man ang kailangang paperwork at red tape para maging opisyal ang tulong na ibibigay nila sa akin.
Isa pa ring inaantay ko ay ang pagformulate na namin ng Smile. Hindi ko inaasahan na medyo matagal din pala ang magiging pagkalap ng mga chemicals na gagamitin dito. Na delay na kami ng husto sa ginawa naming work plan. Pero kanina ay dinala ko na ang huling chemical na kailangan namin at sana ay may magawa na si Dean SBP at Kevin.
Sa ngayon, pinag iisipan ko na kung ano ang pinakamagaling na gawin sakaling maging maganda nga ang resulta nito. Isa sa mga naiisip ko ay ilapit ito sa ibang mga negosyante at papondohan ang commercialization nito. Pero siguro, saka ko na pag iisipan ng husto ito kapag may nagawa ng produkto. Pansamantala, lagi lang mag SMILE.
Unang una na sa inaantay ko ay ang pagtatapos ng semestre sa UP. Usapan kasi namin ni Prof M at M na patatapusin muna ang sem bago puspusang harapin ang pagdevelop ng pakatas. Kung sabagay, dalawang araw na lang ay tapos na ito. Sana pagkatapos nito ay madali lamang sila makagawa ng prototype at magawa namin kung ano man ang kailangang paperwork at red tape para maging opisyal ang tulong na ibibigay nila sa akin.
Isa pa ring inaantay ko ay ang pagformulate na namin ng Smile. Hindi ko inaasahan na medyo matagal din pala ang magiging pagkalap ng mga chemicals na gagamitin dito. Na delay na kami ng husto sa ginawa naming work plan. Pero kanina ay dinala ko na ang huling chemical na kailangan namin at sana ay may magawa na si Dean SBP at Kevin.
Sa ngayon, pinag iisipan ko na kung ano ang pinakamagaling na gawin sakaling maging maganda nga ang resulta nito. Isa sa mga naiisip ko ay ilapit ito sa ibang mga negosyante at papondohan ang commercialization nito. Pero siguro, saka ko na pag iisipan ng husto ito kapag may nagawa ng produkto. Pansamantala, lagi lang mag SMILE.
Subscribe to:
Posts (Atom)
