Wednesday, November 24, 2010

Shiny Happy People

Gusto ko sana makisawsaw sa bruhahang ginawa ng pinapanukalang bagong slogan ng Department of Tourism na Pilipinas kay Ganda.

Para sa akin, mas maganda na sa halip na mga lugar sa Pilipinas ang pagtuunan natin ng pansin, ang ialok natin sa mundo ay ang ating likas na pagkamasayahin. Kaya nga naisip ko na ang bagay na bagay na theme song dito ay ang Shiny Happy People ng REM. Siguro naman, kapag gobyerno ang kumausap sa REM ay papayag silang ipagamit ang kanilang kanta.

Wala akong issue na nakikita sa paggamit ng kantang ito sa halip na Original Pilipino Music kasi ang importante naman ay ang mensahe nito.

Nakikinita ko, napakaganda ng visuals na maaaring magawa kaugnay ng kantang ito. Mga pinoy na nakangiti, mga pinoy na nagsasaya, mga pinoy na nagpipiyesta... basta lahat sila ay nagsasaya at nanghahawa ng kanilang kasayahan.

Sa palagay ko, ang pangako ng pagsasaya ay isang malaking panghila sa mga taong naghahanap na takasan ang kalungkutan at kabagutan sa buhay.

Monday, November 22, 2010

Blue Moon






Kagabi, habang pauwi ako galing sa meeting at inuman, napansin ng aking mga kasamahan na may full moon at ang ganda ng itsura nito. Naisip ko tuloy na kuhanan ito ng litrato. Pag uwi ko, saka ko lang nalaman na ang buwan na hinangaan namin ay isa palang tinatawag na Blue Moon.

Ang blue moon ay di nangangahulugan na nagkulay asul ang buwan. Ang ibig sabihin yata nito ay ang pagbubuo ng dalawang beses ng buwan sa loob ng isang lunar month.

Wednesday, October 20, 2010

There is now hope in PAGASA


Super typhoon Megi/Juan, a category IV storm just battered our country and we weathered it quite well with a minimal loss of lives. Thanks to the preparation and response of the concerned bodies from the national government to the local whose action no doubt greatly helped to minimize casualties.

Special mention and credit must also be given to our weather bureau-PAGASA- for its now more frequent and constant briefing of the public on the status of the storm as it passed through the northern part of the country.

It seems that since the firing of the head of PAGASA a few months back for failing to correctly track the path of a typhoon that hit Manila and catching people off guard, the PAGASA people now take their jobs more seriously and are on their toes. This is as it should be and no excuses.

The bearable aftermath of this superstorm is a feat that validates the wisdom of firing that former head of our weather bureau.

Now, it seems, there is now hope in PAGASA.

Tuesday, October 12, 2010

Mayor Alfredo Lim's Outburst



This is my delayed reaction to Manila Mayor Alfredo Lim's angry and tearful outburst over the Incident Investigation and Committee Report on the August 23 Luneta Hostage Taking Fiasco wherein he was among the personalities recommended for sanction.

I just can not let it pass for during his outburst he said something that might explain why our police and military time and again never fail to fail public expectation.

Mayor Lim was quoted to have said "you can not rely on anybody except policemen and soldiers who are paid to die. No other professional will offer to sacrifice their lives for you..."

As this statement was allowed by the public to go unchallenged, it might be safe to assume that the public believes in this idea - that policemen and soldiers are paid to die for us.

But this is so wrong an idea. Our military and police are not paid to die for us. No one should be paid to die for us.

What our military and police are paid to do is to uphold and defend our law, maintain order, and fight for our national honor even as it is every citizens duty to do so in case they have to. Those who do not understand this are dangerously misguided, especially those who are authorized to bear firearms.

It is this erroneous thinking that can explain why the military and the police may be comfortable being incompetent, corrupt and crooked since they think their proper duty is to die for the public when chance and occasions call.
With this thinking, Mayor Lim is on the same wavelength as hostage taker Mendoza who finds nothing wrong with resorting to a criminal act to get the Ombudsman clear his name for some graft charge filed against him. He is also in stride with the police and military officers who grumble that some people are concerned about the human rights of perceived criminals but not their killing rights over these criminals.

After every major scandal or fiasco involving the police and military, there is a clamor for better training for them. But unless their fundamental values and thinking are examined and properly oriented, the public can not really expect much to change.

Mayor Lim is known as a nemesis of drug lords, crooks and other low lifes. But since he is wont to use shortcuts, can he really be said to be a defender of the law?

Maybe in his own book. But only his own.


The face that really can...


If ever there is a face that can really launch a thousand ships, her name is not Helen but Shalani. Di ba?

Monday, October 11, 2010

Gamot o Bisikleta?


Mataas ang cholesterol ko pero hanggat maaari ayaw kong uminom ng maintenance drug sa takot na atay ko naman ang maapektuhan. Kaya naghanap ako ng exercise na susunog sa pesteng cholesterol na ito. Kaya naisip ko magbike.

Magandang exercise at libangan ang pag bike. Marami ka pang mararating at makikilala. Isang lugar na nalaman at napuntahan ko nang magsimula akong mag bike ay ang Bike Trail sa Fort Bonifacio na malapit lapit na rin sa amin. Sa litrato, nakahilera ang mga kasamahan ko habang nagpapahinga sa paanan ng trail.

Memorable ang pagpunta ko dito. Sumemplang ako at sugat sugat ang tuhod ko pero buti na lang, hindi naman ako napuruhan sa pagbagsak ko.

Meron din kaming isang kasamahan na mas malalim pa ang binagsakan. Mabuti na lang sa taniman sya ng gabi bumagsak at hindi talaga sya nasaktan.

Tuesday, September 28, 2010

green packaging


Concern for the environment is making people go for green packaging. I have a hunch that as this trend continues, food wrapped in banana leaves will become popular again.



Food in pic is the Malay version of the patupis.





Wednesday, September 22, 2010

Noynoy Prophecies - intro

Propeta ang tawag sa mga taong nakakakita ng hinaharap. Sila ang mga taong nakakapagsabi sa kung ano ang magaganap o mangyayari pa lamang. Kahit noon pa mang sinaunang panahon, sandamakmak na ang mga taong nagpakilala sa sarili bilang propeta.

Dahil sa hangad ng karamihan na malaman agad ang kanilang kinabukasan at kapalaran, may mga taong kinareer na ang panghuhula at ginawa itong hanap buhay. Ang problema, karamihan sa mga manghuhulang ito ay bogus at mga switik na ang tanging kakayanan ay ihiwalay ang mga hangal sa kanilang kwarta. Kung hihiramin natin ang salita ni Pangulong Noynoy, ang ginagamit na paraan ng mga manghuhulang ito ay ang paraang baluktot.

Ngunit kung may baluktot na daan, meron din namang tuwid na paraan upang masabi kung ano ang maaaring mangyari sa hinaharap. Hindi ito gumagamit ng bolang kristal, baraha o kung anu ano pang gimik na parapernalia ng mga abrakadabradista at kung sino sino pang mga bolista-ispiritista.

Sa paraang matuwid, simple lang ang ginagawa ng kung sino man ang nais masabi ang maaaring mangyari sa hinaharap: Kahit sinong tao na nakatapak ang paa sa lupa kayang gawin ito. Hindi na kinakailangan maging propeta pa. Ang paraang ito ay ang masusing pag-aaral sa nakaraan at sa tamang pagbasa sa kung ano ang nagaganap sa kasalukuyan.Sinusuri nilang maigi kung ano ang nangyari na at kung ano ang nagaganap pa lamang. Mula dito, maaari nating maaninag kung ano ang nakalaan para sa atin sa kinabukasan. Posible ito dahil ang nakaraan ay kaugnay ng kasalukuyan na kaugnay ng hinaharap. Yon nga lang, maging ang panghuhula sa paraang ito ay hindi garantisadong magaganap lahat pagkat wala naman talagang makaaangkin sa kung ano ang ihahatid ng kinabukasan.

Batay sa ganitong perspektibo, kung ating pag-aaralan maigi ang naganap sa nakaraan, simula pa noong unang People Power hanggang sa kung ano ang nagaganap ngayon sa maagang administrasyon ng kasalukuyang napakasikat at napakabangong Pangulong Noynoy Aquino, maaari na rin siguro makapagbigay ng ilang hula sa kung ano ang mararating ng pamumuno niya.

Ang mga hula dito ay hindi hinugot sa hangin o binasa mula sa bituka ng bagong katay na manok. Ang mga hula dito ay nabuo batay sa aking sariling obserbasyon at maging karanasan sa pamumuhay sa ating bayan na ngayon ay pinamumunuan ng isang pangulo pinaglagakan ng taumbayan ng kanilang taimtim na pag-asa para sa pagbabago at masaganang pamumuhay.

Si Pangulong Noynoy – anak ng isang martir at isang bayani. Ngayon ay inaasahang maging Darna ng katarungan at kasaganahan. Tawagin natin ang kalipunan ng mga hulang ito sa pamumuno niya bilang The Noynoy Prophecies.

Thursday, September 16, 2010

Father Salvage: kwentong binubuo pa lamang

Si Father Salvage ay pari sa umaga ngunit isang kilabot na kaaway at killer ng mga masasama at makapangyarihang politiko sa gabi. Para kay Father Salvage, ang pagligpit sa mga malahalimaw na pulitiko na di abot ng batas at walang pakundangang nandarambong, nang-aabuso at nang-aapi sa taumbayan ay kinakailangang gawin bilang pagkilala sa karapatan ng publiko na depensahan ang sarili upang ipagtanggol ang kanilang buhay at pag-aari.

Si Fr Salvage ay Pari ng kanyang sariling simbahan na itinatag niya matapos makita na hindi na tumutugon sa pangangailangan ng panahon ang mga kasalukuyang simbahan at samahang pangrelihyon. Sa katunayan, ang mga kabuktutan at kabalintunaan na namalas nya sa kanyang dating simbahan ang nagmulat ng kanyang mga mata para kumalas dito.

Sa kanyang bagong buhay, maraming magiging kagilagilalas na karanasan at kwento si Fr. Salvage sa paglilinis nya ng lipunan sa panahon ng Pangulong laging nakanganga.

Abangan....kung kailan ko maisusulat ito.

Epekto ng depression

ang daming nangyari, ang daming nagdaan pero wala akong maisip, wala akong masabi, hindi ako makakakilos.

Ganito talaga siguro ang depression. parang isang makapal na balabal ng kalungkutan na bumabalot sa akin.

pero siguro ok na ako ngayon. nakapasok na ulit ako sa blog na ito at kung anu ano na naman ang mga proyekto ang naiisip ko. Ang iba ay ginagawa ko na, ang iba ay nasa antas pa lang ng pag iisip. Pero ang mahalaga, may naiisip na naman ako.

salamat sa mga kaibigan at sa mga taong malalapit sa akin na sinusubok unawain ang malupit na kalagayan ng isip ko.